روزه دار:یه لحظه از شنیدن صدای بوق وحشتناکی، ناگاه سرش را از سطل آشغال بیرون آورد و به راننده ای که با عصبانیت به او خیره شده بود و زیر لب ناسزا می گفت نگاهی انداخت و دوباره بی اعتنا به او مجددا سرش را در سطل انداخت و مشغول به جستجو شد. بغضی سمج گلویش را میفشرد و اشک چون قطره ای شبنم به زور از کوشه چشمش بیرون می آمد. با دستان کثیفش سعی کرد جلوی آمدنش را بگیرد اما کار بدتر هم شد چشمانش شروع به سوزش کرد. مرد دست بردار نبود هی غرغر می کرد و ناسزا می گفت. لحظه ای در همان حالت که سرش در سطل آشغال بود گوش تیز کرد که بشنود چه می گوید. شنید که می گفت: بابا کلافه شدیم از دست این غربتیا اینجارو کردن زباله دونی مثل گربه سرشونو تو سطل آشغال می کنند و هرچی که بدردشون هم نخوره میریزن بیرون. خسته شدیم از بس به شهرداری زنگ زدیم. خجالتم نمیکشن هرچی بهشون میگی.... زن دیگر نتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد و هق هق گریه اش در لابلای آشغال های سطل گم شد. با خود گفت: الان سرمو میارم بیرون وهرچی از دهنم دربیاد بهش میگم. مگه فوضول محله است؟ مگه نمیدونه اگه من از همین آت آشغالا روزیمو در نیارم بچه هام گرسنگی می کشند؟ آخه یه نفر نیست بهش بگه که بچه هات گرسنگی کشیدن تا بدونی من برا چی تا کمر تو سطل آشغالام؟ تف. و خواست سرش را بیرون بیاورد و چیزی به مرد بگوید، اما وقتی دید مرد از داخل ماشینش ظرف های پراز حلیم و آش و نان سنگک داغ و کلی خوراکی دیگه را در دستانش گرفته و مشغول بستن درب ماشین است، گویی آب سردی بر رویش ریختنه باشند فقط به مرد و وسایل دستش خیره شد و گرسنگی بچه هایش بیادش افتاد. مرد روزه داشت و تمام آن خوراکی ها را هم برای افطار خریده بود. برای این که خودش را آرام کند زیر لب زمزمه ای کر